"Seth i Carter mają po dwadzieścia kilka lat i mieszkają w Nowym Jorku. Pierwszy jest nieśmiały i ma swoje dziwactwa, drugi to spadkobierca jednego z najzamożniejszych amerykańskich rodów. Łączy ich wielka pasja do muzyki. Kiedy Seth przypadkiem nagrywa w parku anonimowego śpiewaka, Carter rozpowszechnia intrygujące nagranie w sieci. Jego autorem jest wymyślony bluesman Charlie Shaw. Żart ma nieoczekiwane konsekwencje - według informacji starego kolekcjonera płyt postać bluesmana jest autentyczna i zaintrygowani przyjaciele wraz z siostrą Cartera Leonie ruszają na poszukiwanie śladów tajemniczego muzyka. Ich wyprawa okaże się pełna niebezpieczeństw, a przyjaciele odkrywać będą mroczną i niezwykłą historię wyzysku, chciwości, zazdrości i zemsty." Źródło
"W Londynie podczas pościgu zostaje zastrzelony młody chłopak. Cynthia Bonsanth, dziennikarka, próbuje wyjaśnić jego śmierć. Trop wiedzie do niezwykle popularnej platformy internetowej Freemee, która pod pozorem udostępniania różnego rodzaju udogodnień wydobywa od milionów użytkowników coraz więcej informacji i danych. Okazuje się, że każdy, kto z niej korzysta, poddawany jest perfidnej manipulacji. Jednak ktoś ostrzega Cynthię przed potęgą Freemee i jej pracowników powiązanych nawet ze służbami specjalnymi. Tym kimś jest Zero…
Im szersze kręgi zatacza prywatne śledztwo, tym większe niebezpieczeństwo grozi dziennikarce. W świecie pełnym kamer, elektronicznych gadżetów i smartfonów ucieczka może okazać się niemożliwa." Źródło
17:35
4
komentarze
"Pewnego zimowego dnia w całej Europie następuje przerwa w dostawie prądu – pełne zaciemnienie. Włoski informatyk i były haker Piero Manzano podejrzewa, że może to być zmasowany elektroniczny atak terrorystyczny. Bezskutecznie próbując ostrzec władze, sam zostaje uznany za podejrzanego. W próbie rozwiązania zagadki stara się mu pomóc dziennikarka Lauren Shannon. Im bliżej będą prawdy o przyczynie zaistniałej sytuacji, tym większe ich zaskoczenie oraz niebezpieczeństwo, na jakie się narażają.
Tymczasem Europa pogrąża się w ciemności. Ludzie muszą zmagać się z brakiem podstawowych środków do życia: wody, jedzenia i ogrzewania. Wystarczy kilka dni, by zapanował chaos na niespotykaną skalę. Ta pasjonująca powieść przedstawia prawdziwie czarny scenariusz wydarzeń, których prawdopodobieństwo jest tym większe, im bardziej nasze codzienne życie uzależnia się od elektroniki. Czy jesteśmy przygotowani na blackout?" źródło
20:30
No komentarze
Uwaga!!! Spoilery z poprzednich
części!!!
„Wiktoria Biankowska ,
była diablica i niedoszła anielica po raz trzeci wpada w kłopoty. Przypadkowo
trafia do Tartaru, tuż po ujrzeniu białego krzyżyka na chodniku i ciężarówki z mrożonkami. A właśnie zaczęło się układać. Pokochała diabła Beletha, wyzbyła się
boskich mocy, a jej przeciwnik Moroni został zamknięty w anielskim więzieniu.
Ponadto diabeł Azazel nie planował niczego złego, zajęty romansem z królową
Kleopatrą.
Czy teraz Wiktorii uda
się wyjść z labiryntu i związać z Belethem?”
Kolejna i chyba ostatnia część cyklu o Wiktorii
Biankowskiej. Jak zaczęłam czytać miałam wątpliwości co do tej książki. W sumie
co można jeszcze wymyśleć. A tu wielkie zaskoczenie. Książka była oczywiście
zabawna i zaskakująca. Nie brakowało mi w tym tomie Lucka i Gabrysia, którzy
przy każdej sposobności się przekomarzali. Nawet okazuje się, że władcy dwóch
światów założyli się o coś. I też o coś
walczą. Tylko nie jest to wielka i nagłaśniana sprawa. Szkoda… Pani Katarzyna
Miszczuk trzyma swój fason i pokazuje jak utrzymać tempo akcji i nie znudzić
czytelnika.
Tartar jest opisywany jako szare miasto z szarymi ludźmi.
Jest też dość ubogie w stosunku do Piekła i Nieba. W Tartarze nie spodziewaj
się pięknych i wykwintnych kolacji, gdyż tam rosną tylko ziemniaki. Nie
napijesz się tam też jakiegokolwiek alkoholu, oprócz (werble proszę)… nalewki
ziemniaczanej. W klatce schodowej w kamienicach śmierdzi, a mieszkanko wygląda
gorzej niż przeżute przez psa. Jak w każdym świecie pozagrobowym są znane
postacie. W naszym pięknym Podziemiu są to m.in. Hitler, Kuba Rozpruwacz oraz
Elżbieta Batory. Czyli same pogodne i dobre osoby.
W poprzedniej części było wiadomo, że Beleth spróbuje zabić
Piotra i wysłać go do Tartaru. Niestety, jak zwykle nie za bardzo mu się to
udało, gdyż zamiast niego trafia tam Wiktoria. Na wstępie poznajemy brata
śmierci, Charona, który w mitologii i w książce przewozi zmarłe dusze przez
rzekę Styks. Gdy nasza Wiki kończy swoją podróż spotyka Nerona, Hitlera oraz
Kubę Rozpruwacza, którzy sprawują urzędową władze w Tartarze. Dają jej klucz do
zatęchłego mieszkania i żetony na ziemniaki. Cudownie. Tymczasem na Ziemi Piotrek
spotyka się z diabłami i jest wściekły na nich, że zamordowali jego byłą
dziewczynę, do której nadal coś czuje. Beleth postanawia pomóc Wiki wydostać
się z Tartaru i prosić o pomoc Gabriela i Lucyfera. Zgadnijcie jaką odpowiedź
otrzymał Beleth i jacy szczęśliwi byli władcy, gdy się dowiedzieli, że zabił
świetną pracownicę.
Kuba Rozpruwacz, Hitler i Neron są bardziej znani, jednak
możliwe jest to, że niektórych nie znacie. W książce kierują Tartarem, żeby
jakoś normalnie funkcjonował. W prawdziwym życiu Kuba Rozpruwacz zabijał
prostytutki i od czasu do czasu jakiś organ wyciął. Adolfa Hitlera chyba nie
muszę nikomu przedstawiać. A Neron żył w starożytnym Rzymie i przez chwilę był cezarem.
To on podpalił Rzym by dostać olśnienia artystycznego. Widzicie ze mną nawet
mała lekcja historii. Mam nadzieje, że nie nudna.
Kiedy powoli kończyłam książkę, naszła mnie myśl, że to już
koniec mojej przygody z tą serią. Gdy się zachwycałam ostatnimi rozdziałami,
nadszedł czas na epilog. Epilog był dziwny. Zapowiadał tak jakby następną
część. Niestety szukałam, ale nie widziałam, żeby się zapowiadał następny tom.
Jeżeli ktoś gdzieś w internecie znajdzie coś na temat czwartego tomu cyklu
niech napisze komentarz przy jakiejkolwiek recenzji.
Tytuł: Ja,
potępiona
Autor: Katarzyna
Berenika Miszczuk
Seria: Wiktoria
Biankowska tom 3
Wydawnictwo: WAB
Ilość stron: 416
Ocena: 9/10
Autorka recenzji: Hayles
Poprzednie recenzje z serii:
20:59
No komentarze
W życiu Wiktorii
ponownie zjawia się przystojny diabeł. Rozbija jej związek z Piotrem i ma
nietypową prośbę- chce odzyskać swoje anielskie skrzydła. Czy dziewczynie uda
się zwrócić złotookiemu Belethowi marzenia? Przed Wiktorią stają naprawdę
trudne wybory- bo z jednej strony zabiegający o jej miłość śmiertelnik, a z
drugiej… no właśnie, diabelnie przystojny upadły anioł. W dodatku akcja
przeniesie się do nieba. A tam pojawią się kolejni bohaterowie- zabawne putta,
podstępny Moroni, rodzice Wiktorii i oczywiście syn szefa, jeżdżący najnowszym
maserati…
Nieprzyzwoicie zabawna
książka o niebiańsko-piekielnej rzeczywistości. Do diabła- to trzeba przeczytać!”
Kolejna część trylogii autorstwa Katarzyny Miszczuk.
Nieprzyzwoicie dobrze bawiłam się przy tej książce i co jakiś czas wybuchałam
głośnym śmiechem, przez co inny domownicy pomyśleli, że zwariowałam. Ale cóż..
takie życie. Po raz kolejny autorka mnie zaskoczyła, ponieważ styl, którym
pisze jest niesamowity. Z lekką nutą humoru oraz grozy. Muszę powiedzieć, że
długo zwlekałam z przeczytaniem tej książki, ale wreszcie się zmobilizowałam i
podjęłam najlepszą decyzję jaka mogła być. Słyszałam różne opinie na temat tej
książki, jednak ja mogę Wam ją szczerze polecić, bo będziecie się piekielnie
dobrze bawić. Oczywiście kocham w tej powieści, różne takie wstawki.
Tym razem akcja powieści rozgrywa się w niebie. Możemy
poznać niebiańskie zwyczaje oraz wygląd ich pięknego miasta. U nich wszystko
jest złoto-białe oraz niebieskie. Jednak zanim tam nasi bohaterzy się pojawiają
Beleth podstępem daje Wiktorii do zjedzenia jabłko z Drzewa Poznania Dobra i
Zła. Niestety przez przypadek Piotrek, chłopak Wiktorii zjada też owoc. Po tym
zdarzeniu poukładane i spokojne życie studentki wywraca się do góry nogami. Gdy
trafia do Nieba poznaje nowe osoby oraz spotyka się z rodzicami. Jednak ta
sielanka nie trwa długo, gdy na horyzont wychodzi anioł Moroni lub jak to woli
Poronioni Moroni , przezwisko nadane prze Azazela. Beleth, również dla Piotra wymyślił
przezwisko, a mianowicie – rycerzyk. Do końca książki ten pseudonim rozbawiał
mnie do łez. Także Lucek pokazał swoją żartobliwą stronę i to jak zwracał się
do Archanioła Gabriela, rozwaliło mnie na łopatki. Do tej pory nie mogę się
pozbierać.
W tym tomie przybyło tyle bohaterów, że nie wiem, od którego
zacząć. Może od rodziców. Rodzice, jak rodzice byli opiekuńczy, ale też nie
owijali w bawełnę. Jak się okazuje obserwowali Wiki przez okienko. Też mieli
dla niej zarezerwowane zdrobnienie, a brzmiało one Wikcia. Słodkie, prawda? Również,
kochani, rodzice nie są zadowoleni, że ich córka prowadza się z diabłami.
Chociaż kto nie byłby zły. Pojawił się też Moroni, który nieźle namieszała w
życiu Wikci. Można powiedzieć, że był tu czarnym, stuprocentowym, charakterem.
Miał iście diabelski plan, mimo że był aniołem. Była również wcześniej
niewspomniana Phylis, nowa diablica w piekle. Od pierwszego spotkania z
Wiktorią dziewczyny się nie lubiły. Ja
też szczerze mówiąc nie polubiłam tej jędzy. Taka była jej nieszczęsna rola i
na koniec wcale dobrze nie wypadła.
Czas na finał!!!! Jak zwykle powiem, że było wiele zwrotów
akcji, ale też wiele śmiechu. Do tej pory śmieje się z tego co powiedział
Lucyfer do Gabriela. Nie mogę po prostu. Sami musicie się przekonać co to
takiego było, że ja do tej pory nie mogę się pozbierać. Mam nadzieje, że recenzja
przypadła Wam do gustu. Proszę Was o mnóóóóstwo komentarzy, które mnie jeszcze
bardziej motywują.
Tytuł: Ja,
anielica
Autor: Katarzyna
Berenika Miszczuk
Seria: Wiktoria Biankowska tom 2
Wydawnictwo: WAB
Wydawnictwo: WAB
Ilość stron: 384
Ocena: 10/10
Autorka recenzji:
Hayles
17:07
1 komentarze
„Gdy dwudziestoletnia
Wiktoria zostaje zamordowana, zaczyna nowe życie. Dosłownie. Trafiła do
piekielnego Los Diablos, gdzie dostaje intratną posadę diablicy. Jej zadaniem
jest targowanie się o dusze zmarłych, czyli potencjalnych nowych obywateli
Piekła. Jednak Wiktoria nie potrafi pogodzić się ze swoją przedwczesną
śmiercią, dlatego ciągle wraca na ziemię. Postanawia zawalczyć o miłość swojego
życia i … wybrać pomiędzy przystojnym diabłem Belethem, a śmiertelnikiem
Piotrem. Ja, diablica to wybuchowa mieszanka dwóch rzeczywistości- ziemskiej i
piekielnej; to również korowód barwnych postaci, takich jak neurotyczna Śmierć,
narcystyczna Kleopatra ( tak TA Kleopatra) czy diaboliczny Azazel, którego plan
przewiduje zdobycie władzy nad całym światem piekielno- niebiańskim. Pisarka
umiejętnie korzysta z dobrze nam znanych, popkulturowych tematów, odświeża je i
bawi się nimi. Łącząc najlepsze cechy romansu, kryminału i powieści fantasy,
stworzyła pełną humoru i – mimo kontrowersyjnego tematu śmierci- delikatnie
zmysłową książkę.”
http://lubimyczytac.pl/ksiazka/63948/ja-diablica
stąd wzięłam opis książki.
Muszę przyznać, że chyba po raz pierwszy czytałam tak dobrą
książkę polskiego autora. Autorka zachwyciła mnie prostotą pisania i świetnymi
porównaniami. Stworzyła świetnych bohaterów, których w większości polubiłam. Bardzo
dużo słyszałam od moich znajomych, że to dobra książka i warto ją przeczytać.
Miałam więc dla niej duże wymagania i o dziwo mnie nie zawiodła jak niektóre
czytadła. Stwierdzam, że to była świetna polska książka przy, której mogłam się
zrelaksować i od czasu do czasu pośmiać. Również są czasami krwawe i brutalne
sceny aż ma się gęsią skórkę.
Historia opowiada o Wiktorii, która pewnego dnia zostaje
zamordowana i idzie do … piekła, a nie nieba. Może się wydawać, że to najgorsza
rzecz jaka może się przytrafić. Jednak okazuje się, że w piekle masz wieczną
zabawę, a w niebie siedzisz i śpiewasz psalmy i inne takie rzeczy. Okazuje się,
że to my ludzie podpatrzyliśmy wiele rzeczy, które są w mieście Szatana. To oni
wymyślili Los Diablos, a my tylko zmieniliśmy nazwę na Los Angeles. W tym
pięknym mieście możesz spotkać same martwe sławy. Jednym z paru jest Kleopatra
lub znany Kurt Cobain z zespołu Nirvana. Jakie to piękne uczucie kiedy nie
musisz płacić za jedzenie, ubrania. Po prostu żyć nie umierać, a zapomniałam
nie żyjesz już w tym momencie. Mimo, że książka ma ponad 400 czyta się ją
szybko i przyjemnie.
Wiktoria Biankowska zostaje brutalnie zadźgana nożem. Trafia
przed anioła i diabła, którzy targują się o jej duszę. Wygrywa diabeł i
dziewczyna musi iść z nim do piekła. Czy może być coś gorszego? Na szczęście
młoda studentka dowiaduje się, że zostanie diablicą. Będzie prowadziła targi o
duszę. Dostaje za darmo piękny dom z widokiem na morze. Dostaje również klucz,
którym może się teleportować w dowolne miejsce na świecie. W czasie pobytu w
piekle pomaga jej przystojny Beleth, któremu podoba się Wiki. Jednak dziewczyna
pamięta o swojej ziemskiej miłości Piotrku. Dwudziestolatka nie może oderwać
się od swojego starego życia i stara się dawać pozory, że nadal jest żywa i
pełna „życia”. Dziewczyna zaczyna wkręcać się rytm Los Diablos i wygrywa już
niektóre targi. Cały czas pamięta o Piotrusiu, który wciąż nie odwzajemnił jej
uczucia. Jednak z drugiej strony jest Beleth, który cały czas ją podrywa. I
kogo tu wybrać? Ja osobiście wybieram Beletha, bo nie ma to jak przystojny
diabeł. Ciekawe jaka jest decyzja Wiktorii. Dwudziestolatka odkrywa
przerażający sekret. Wie kto ją zabiła, ale dowiaduje się kto za tym tak
naprawdę stoi. Postać była fajna, chociaż czasami mnie irytowała swoim
zachowaniem.
Beleth jest diabłem, który zakochał się w Wiki od pierwszego
wejrzenia, ale i pomaga jej w życiu w Niższej Arkadii. Jest przystojny jak na
diabełka przystało i przez całą książkę stara się o serce Wiktorii. Wydaje mi
się, że to była najlepsza postać w całej opowieści. Jego porównaniom nikt by
nie dorównał. Z nowa diablicą spędza praktycznie cały wolny czas, jednak jest
bardzo przeciwko jej wizytom na ziemi, ponieważ tam czai się jego przeciwnik w
walce o serce dwudziestolatki. Beleth wie również wie kto zabił Wiktorie i wie
kto za tym stoi. Sami możecie się tego później domyślić, ale nie chcę wam psuć
zabawy.
Został nam jeszcze Azazel. To diabeł, który bardzo chce
zostać Szatanem i zniszczyć całą ludzkość. Cóż za uroczy facet. Sięga bo bardzo,
ale to bardzo ekstremalne rzeczy. To on stworzył Epokę Lodowcową( nie, nie
film). Azazel to chyba najlepszy kłamca na Ziemi. To sprawiło wiele problemów
Wiktorii i innym. Oczywiście gardzi ludzi i wymyślił sobie komary, żeby
uprzykrzały nam całe życie. Jednak
czasami okazuje się czuły i bardzo miły. Nawet dla nas.
Koniec był świetny. W ogóle nie spodziewałam się tego. Pełen
emocji. Krzyczałam do bohaterów żeby tego, czy tamtego nie robili. Wiele
bohaterów ucierpiało na zdrowiu i życiu. Mam nadzieje, że wciągniecie się w tą
książkę tak samo jak ja i umilicie sobie ponure i deszczowe wieczory tą
lekturą.
Tytuł: Ja,
diablica
Autor: Katarzyna
Berenika Miszczuk
Seria: Wiktoria Biankowska tom1
Wydawnictwo: WAB
Wydawnictwo: WAB
Stron: 416
Ocena: 9/10
Autorka recenzji:
Hayles
18:42
No komentarze


