Our books.Our love.: Scholastic

„Harry Potter is lucky to reach the age of thirteen, since he has already survived the murderous attacks of the feared Dark Lord on more than one occasion. But his hopes for a quiet term concentrating on Quidditch are dashed when a maniacal mass-murderer escapes from Azkaban, pursued by the soul-sucking Dementors who guard the prison. It’s assumed that Hogwarts is the safest place for Harry to be. But is it a coincidence that he can feel eyes watching him in the dark, and should he be taking Professor Trelawney’s ghoulish predictions seriously?” Źródło

Harry wraca do szkoły na trzeci rok nauki. Jak zwykle nie będzie on spokojny. Muszę przyznać, że ta część, jak na razie, najmniej mi się podobała. Muszę też przyznać, że filmowa adaptacja też nigdy mnie za serce nie chwyciła.

Na trzecim roku sprawy w świecie czarodziejów robią się coraz poważniejsze. Z Azkabanu, czyli najlepiej strzeżonego czarodziejskiego więzienia ucieka seryjny morderca, Syriusz Black. Wiadomo, że mężczyzna poszukuje Harry’ego. Z czasem trzynastolatek poznaje tajemnice, które mogą wstrząsnąć całym jego światem.

Tym razem nowym nauczycielem Obrony Przed Czarną Magią, zostaję Remus Lupin. Jest pierwszym dotychczas profesorem, który wydaję się normalny. Po raz pierwszy pojawia się w książce, kiedy ratuje Harry’ego i jego przyjaciół przed dementorem. Szczerze mówiąc Lupin jest dotychczas najlepszym nauczycielem w Hogwarcie. Jest wyluzowany i ciekawie prowadzi lekcje. Jednak często choruje i źle się czuje.

źródło

W tej części pojawiają się też dementorzy. Są to strażnicy Azkabanu. Przybywają do Hogwartu, by znaleźć Syriusza Blacka. Dementorzy są nietypowymi strażnikami. Tak naprawdę nie są ludźmi, tylko stworami, które wysysają z ludzi całe szczęście.

Także w trzeciej części pojawia się więcej magicznych przedmiotów. Między innymi jest to Mapa Huncwotów, która pomaga Harry’emu w potajemnych przejściach do magicznego miasteczka Hogsmade. Jednak po jakimś czasie Harry ma wrażenie, że mapa w jakiejś części kłamie, ponieważ widzi imię kogoś, kto umarł dwanaście lat temu.

Jak wcześniej wspomniałam ta książka nie podobała mi się tak bardzo, jak poprzednie. Nie umiałam się wciągnąć. Dopiero przy ostatnich rozdziałach, gdy to Harry stanął twarzą w twarz z Syriuszem zaczęłam z wypiekami czytać. Jednak mimo mojej niechęci książka mi się podobała. Wnosi parę rzeczy do historii.

Tytuł: Harry Potter and the prisoner of Azkaban

Autor: J.K. Rowling

Seria: Harry Potter tom 3

Wydawnictwo: Scholastic

Ilość Stron: 435

Ocena: 7/10

Autorka recenzji: Hayles

14:56 No komentarze

„The Dursleys were so mean and hideous that summer that all Harry Potter wanted was to get back to the Hogwarts School for Witchcraft and Wizardry. But just as he’s packing his bags, Harry receives a warning from a strange, impish creature named Dobby who says that if harry Potter returns to Hogwarts, disaster will strike.

And strike it does. For in Harry’s second year at Hogwarts, fresh torments and horrors arise, including an outrageously stuck-up new professor, Gilderoy Lockheart, a spirit names Moaning Myrtle who haunts the girls’ bathroom, and the unwanted attentions of Ron Weasley’s younger sister, Ginny.

But each of these seen minor annoyances when the real trouble begins, and someone—or something—starts turning Hogwarts students to stone. Could it be Draco Malfoy, a more poisonous rival than ever? Could it possibly be Hagrid, whose mysterious past is finally told? Or could it be the everyone at Hogwarts most suspects… Harry Potter himself.” Źródło

Kolejna część serii o młodym czarodzieju została przeze mnie przeczytana. W sumie od dawna chciałam przeczytać drugi tom, ale co chwila pojawiały się nowe książki na horyzoncie. Harry Potter to przyjemna, lekka i zabawna książka. Chyba wszyscy znają na pamięć przygody Chłopca, który przeżył, ale mimo wszystko miło jest wniknąć w świat przedstawiony.

J.K. Rowling pisze bardzo przystępnie oraz bez długich opisów, za co bardzo dziękuje. Wiem, że książka jest zaadresowana do młodszych czytelników i dlatego wybrałam wersję po angielsku, żeby mieć jakieś wyzwanie. Dlatego jeśli czujecie się na siłach w czytaniu oryginału bardzo serdecznie Was zachęcam.

Akcja jest prosta i szybko się rozkręca. Podobał mi się wątek tajemnicy, który był tu wplątany. Wprowadzał do książki więcej mroku. Druga część wydaje się być też bardziej spójna i jest wypełniona akcją po brzegi. Jak w pierwszej trzeba było przebrnąć prze pierwsze rozdziały to tu, praktycznie od pierwszej strony dostaliśmy porządny zastrzyk akcji. W Komnacie Tajemnic jest też więcej wątku detektywistycznego. Bohaterowie starają się odkryć, kto może być osobą, która przeprowadza ataki na szlamy. Jedną z zagrożonych osób jest Hermiona, przez to postacie jeszcze bardziej się motywują.

źródło

W tej części jest jeszcze więcej magii. Tajemniczy dziennik Toma Riddle’a, eliksir Wielosokowy, jak i sam Zgredek, który zaskakuje. Pojawia nam się też duch Jęczącej Marty, która nawiedza toaletę dla dziewczyn. Z czasem jak historia się toczy wyłaniają się osoby, które mogą być tajemniczym dziedzicem Salazara Slytherin’a.

Zakończenie było dość zaskakujące oraz dało nam wiele rozwiązań, które zapewne przydadzą się w następnych częściach serii. Na koniec powiem, że mimo wszystko mam zastrzeżenia do niektórych momentów w książce, jak i do zachowania bohaterów, które wydawało się irracjonalne. Jednak mimo wszystko uważam, że J.K. Rowling stworzyła jeden z lepszych fikcyjnych światów. Mam też nadzieje, że w końcu przyjdzie mój zagubiony list z Hogwartu.