Uwaga Spoilery!!!

Jeden wybór może cię zniszczyć.

Jeden wybór pokaże, kim jesteś…

Altruizm(bezinteresowność), Nieustraszoność(odwaga), Erudycja(inteligencja), Prawość( uczciwość), Serdeczność(życzliwość) – to pięć frakcji, na które podzielone było społeczeństwo zbudowane na ruinach Chicago. Każdy szesnastolatek przechodził test predyspozycji, a potem w krwawej ceremonii musiał wybrać frakcję. Ten, kto nie pasował do żadnej, zostawał uznany za bezfrakcyjnego i wykluczony.

Ten kto łączył cechy charakteru kilku frakcji, był NIEZGODNY – i musiał być wyeliminowany…

Ale to już przeszłość. Społeczeństwo frakcyjne, w które Tris tak wierzyła, legło w gruzach – podzielone walką o władzę, naznaczone śmiercią i zdradą. Jednego tyrana zastąpił drugi. Miastem rządzą niepodzielnie bezfrakcyjni. Tris wie, że czas uciekać Lecz jaki świat rozciąga się poza znanymi jej granicami? Może za murem będzie mogła zacząć z Tobiasem wszystko od nowa, bez trudnych kłamstw, podwójnej lojalności, bolesnych wspomnień? A może poza miastem nie ma żadnego świata…

Lecz nowa rzeczywistość jest jeszcze bardziej przerażająca. Nowe szokujące odkrycia zmieniają serca tych, których kocha Raz jeszcze Tris musi dokonać niemożliwych wyborów – odwagi , wierności, poświęcenia i miłości. Bo tylko ona może przeszkodzić kolejnemu rozlewowi krwi…” źródło

Po długim czasie zakończyłam serię Niezgodna. Od pierwszego momentu ta seria mnie urzekła i nie mogłam się doczekać zakończenia trylogii. Znając mnie po prostu ominęłam tą premierę i odłożyłam sobie książkę na potem. Na moje nieszczęście przez przypadek dowiedziałam się jaki jest spoiler i to mnie naprawdę zniechęciło. Mimo wszystko skończyłam czytać i nie zawiodłam się.

Szczerze mówiąc, odrobinę zapomniałam ci się działo w poprzedniej części, ale powoli z biegiem książki przypomniałam sobie. Autorka piszę bardzo przystępnie i jednocześnie z lekkim humorem. W tej części pani Roth zastosowała zmienną narracje. Rozdziały były pisane z perspektywy Tris lub Tobiasa. To mi się bardzo podobało, bo gdy zakochani się rozłączali to wiedziałam co ta druga osoba robi. Muszę przyznać, że na końcu wzruszyłam się i parę łez poleciało.

Akcja rozwija się w miarę, chociaż na początku trochę wszystko się ciągnęło. Sytuacja bohaterów jest trudna, ponieważ po przesłuchaniu nagrania Edith Prior, pojawia się wiele pytań. Wreszcie będziemy wiedzieć co jest za tajemniczym ogrodzeniem. Gdy Evelyn  zaczyna wprowadzać rygor w mieście i niszczy system frakcjyny, to w międzyczasie Wierni postanawiają pokonać przywódczynie i na nowo stworzyć frakcje. Dowódca Wiernych postanawia wysłać Tris, Cztery, Christinę i jeszcze parę osób, żeby sprawdziły co tak naprawdę jest za murem. Nie byłam wielce zaskoczona, ponieważ było to zwykłe laboratorium, jednak to co tam robili nie było takie przewidywalne. Jednocześnie pojawiło się parę nowych osób.

David był przywódcą Agencji( tego laboratorium) i ujawnił Tris parę rzeczy o jej matce, ponieważ znał ją wcześniej. Nie pałałam do niego ciepłym uczuciem, ponieważ wszyscy bohaterowie za nim nie przepadali. Nie podobało im się w jaki sposób traktuje innych ludzi i mi to też nie przypadło do gustu.

Była jeszcze Nita. Ona była typową rebeliantką. Niby pracowała dla agencji, a z drugiej strony chciała ją zniszczyć. Ale dlaczego to Wam nie powiem, bo zniszczę uroki czytania. Polubiłam ją, ponieważ lubię takich bohaterów w każdej książce. Niby jest dobry, ale ma coś w sobie ze złego charakteru. Dla mnie osoba doskonała i cieszę się, że Nita pojawiła się w Wiernej.

Ostatnią ważną osobą był Matthew. Bardzo pomagał naszym bohaterom z Chicago i przez to bardzo go polubiłam. Pracował w laboratorium i przez to znał i wiedział wiele rzeczy. Mogło być go odrobinę więcej, ale nie narzekam. Współpracował kiedyś z Nitą, przez co wie co ona planuje.

Zakończenie było wzruszające i budujące jednocześnie. Nie mogę powiedzieć, że było to szczęśliwe zakończenie, ani że smutne. Coś pomiędzy. Dla mnie nie było zaskakujące, przez ten głupi spoiler. Jednak mam nadzieje, że nie dowiedzieliście się o nim, a jak się dowiedzieliście to warto przeczytać, mimo wszystko. Nie wiem czy zdążę jeszcze przeczytać coś przed świętami lub napisać, tak więc życzę Wam wesołych i rodzinnych Świąt Bożego Narodzenia z mnóstwem książkowych prezentów.

Tytuł: Wierna

Autor: Veronica Roth

Seria: Niezgodna tom 3

Wydawnictwo: Amber

Ilość stron: 351

Ocena: 8/10

Autorka recenzji: Hayles

Jeśli chcesz przeczytać inne recenzje z tej serii:

     

„Mia Pierce to dziewczyna, którą kochają pioruny. Los Angeles jest jednym z niewielu miejsc, gdzie czuje się bezpieczna. Do czasu gdy trzęsienie ziemi niszczy miasto. Wokół panuje chaos. Plaże zmieniają się w gigantyczne wioski namiotów. Śródmieście jest rumowiskiem. Nocami w opuszczonych budynkach odbywaj się dzikie imprezy. Ich uczestników przyciąga w ruiny moc, której nie potrafią się oprze. Dwie walczące za sobą sekty gromadzące coraz więcej wyznawców. I obie widza w Mii klucz do wypełnienia dwóch apokaliptycznych proroctw… Tajemniczy Jeremy obiecuje ją chronić, lecz czy jest tym, za kogo się podaje? Mia nie jest tego pewna. Wie tylko, że jego dotyk jest bardziej elektryzujący niż uderzenie pioruna…” źródło

Już od opisu miałam przeczucie, że ta książka naprawdę będzie mi się podobać. I nie pomyliłam się. Niby wszystkie elementy tej książki już znamy, ponieważ ile razy spotykamy się w post apokaliptycznym świecie. Dość często. W jednej książce są , w innej magiczna bariera. Dla nas są to bardzo znane światy. Jednak w tej książce było coś innego. Nie spotkałam się z inną powieścią, która by w taki sposób opowiadała historię.

Na początku książka mnie nie wciągnęła po prostu ją sobie poczytywałam. Dopiero kiedy nie mogłam spać sięgnęłam po nią i jakby piorun strzelił w tą książkę, akcja tak wystrzeliła. Jakby ten początek to była tylko cisza przed długą i niedającej spokój burzą. Z każdą stroną czułam, że nie mogę nic innego robić, ponieważ chciałam się dowiedzieć co się dalej stanie. Od dawna nie spotkałam się z przyjemną książką i zdecydowanie nadaje się na leniwe popołudnie lub nieprzespaną noc.

Język, którym piszę autorka nie jest skomplikowany, ale też nie za prosty albo za bardzo zagmatwany. Jest dla mnie bardzo przystępny i chciałabym, żeby było więcej takich książek. Sama autorka jest z zawodu scenarzystką filmową, więc stworzyła idealny świat do wyobrażenia. Nie ma się z tym żadnych kłopotów, wszystko jest tak opisane. Książka nadaje się idealnie do sfilmowania.

Głównie społeczeństwo dzieli się na dwie grupy. Wyznawców, zwolenników Proroka i Tropicieli, ludzi którzy nie wierzą w ani jedno słowo Proroka i chcą go obalić i starać się, żeby nastąpił spokój po trzęsieniu. Tropiciele to ludzie z Iskrą, ludzie, którzy mają moc i starają się, żeby Mia do nich dołączyła i zniszczyła nikczemny plan Proroka. Wyznawcy to osoby, które wierzą w każde słowo swojego przywódcy. Ci, którzy nie wierzą w Proroka uważają go za oszusta, ale jak mógł przewidzieć trzęsienie ziemi na chwile przed jego początkiem?

Mia Price jest główną bohaterką oraz narratorką powieści. Jest też tytułową Dziewczyną, którą kochały pioruny. Mia została trafiona piorunem z paręnaście razy i dalej żyje. Przy każdej zbliżającej się burzy czuje ją całą sobą i ma nadzieję, że kolejny raz trafi ją piorun. Dziewczyna jest rezolutna i cały czas trzeźwo myśli za co ją pokochałam, bo nie przypominała mi lekkomyślnych dziewcząt, które czekają na uratowanie z opresji. To ona po trzęsieniu w LA zajęła się młodszym bratem i matką, która po tym zdarzeniu sfiksowała.

Jeremy to niby postać z pierwszego planu, ale też nie pojawia się tak często. Więcej o nim Mia myśli. Pewnie większość osób wie co się pomiędzy nimi wydarzy i muszę powiedzieć nie było to jakieś specjalne i niesamowite. Bardzo oklepane. Sam Jeremy był po prostu kolejnym tajemniczym gościem, ale ja nie rozwikłałam jego sekretu zanim on powiedział o tym.

Podsumowując książka jest fajna lekka, ale i zdumiewająca. Ma parę niedociągnięć, ale na pierwszą książkę pani Jennifer Bosworth jestem pod wrażeniem. Polecam ją i mam nadzieję, że książka spodoba się, a osoby, które już tą pozycje przeczytały, niech podzielą się swoimi wrażeniami w komentarzach.

Tytuł: Dziewczyna, którą Kochały Pioruny

Autor: Jennifer Bosworth

Wydawnictwo: Amber

Ilość stron: 368

Ocena: 9/10

Autorka recenzji: Hayles

„Witajcie w nowym Jorku, na Manhattanie, w jego najelegantszej części - Upper East Side, gdzie moi przyjaciele i ja mieszkamy, uczymy się, bawimy się i śpimy - czasem ze sobą nawzajem.

Witajcie w świecie luksusu, najlepszych prywatnych szkół, ogromnych apartamentów na Piątej Alei, limuzyn, nieograniczonego dostępu do kasy, alkoholu i wszystkiego, czego chcemy.

Możecie się dowiedzieć co robimy. Wystarczy wklepać: plotkara.net. Kim jest Plotkara? Jedną z nas.” źródło: [link]

 Książkę czyta się bardzo, bardzo szybko. Mi zajęła nie całe dwa dni. Cóż, mogę powiedzieć o tej książce. Nie jest ona wybitna i nie za bardzo trzeba przy niej myśleć. Typowa książka dla nastolatek, które kochają ploteczki, ciuchy i wszystkie modowe rarytasy. Muszę przyznać z biciem serca, ja należę do tej grupy.

Po całej opowieści prowadzi nas Plotkara. Jest ona autorką strony o tej samej nazwie. Podaje wszystkie nowości pojawiające się w świecie nastolatków z Upper East Side. Historia zaczyna się w momencie kolacji u Blair Waldorf. Wszyscy przyjaciele dziewczyny wraz z jej chłopakiem są. Może oprócz jednej osoby. Sereny van der Woodsen. Wyjechała ona do internatu, do Europy, wszyscy są zdziwieni, gdy nastolatka pojawia się pod koniec kolacji. Tylko teraz wszystko się zmieniło. Jej przyjaciele nie odzywają się do niej i wymyślają obrzydliwe plotki na jej temat i wysyłają je Plotkarze.

Muszę przyznać, że książka jest bardzo fajnie napisana, ponieważ po paru rozdziałach jest fragment ze strony plotkara.net. Na pewno znacie też serial Plotkara, który skończył się parę lat temu. Ja, osobiście zaczęłam go oglądać parę miesięcy temu i aktualnie jestem na drugim sezonie. Książka jest podobna do serialu, ale też inna. Scenarzyści troszeczkę zmienili akcje i nie dali, aż takiego nadmiaru alkoholu i narkotyków, jak jest w książce. Jedną rzeczą jaką mnie przeraziła, jest to, że rodzice nastolatków pozwalają im pić i palić.

Głównymi bohaterami są: Blair, Serena, Nate i Chuck. Częściej pojawiają się też: Dan, Jenny, Vanessa oraz przyjaciółki Blair. Nie będę każdego osobno opisywać, ponieważ zanudziłabym Was na śmierć. Wszyscy oprócz Jenny, Dana i Vanessy są bogaci, mają dzianych rodziców oraz imprezują kiedy i ile się tylko da.

Na tym zakończę moją recenzje. Książka mimo wszystko jest wciągająca i odprężająca. Czasami trzeba przeczytać taką leciutką książeczkę. Polecam to czytadło nastolatkom. Mam nadzieje, że recenzja podoba Wam się.

Xoxo,

Gossip Girl.

Tytuł: Plotkara

Autor: Cecily von Ziegesar

Seria: Plotkara tom 1

Wydawnictwo: Amber

Ilość stron: 223

Ocena: 8/10

Autorka recenzji: Hayles

Ps: Strona internetowa naprawdę istnieje trzeba tylko napisać : gossipgirl.net 

„Szesnaście lat temu zabójczy wirus zmiótł z powierzchni Ziemi niemal wszystkich jej mieszkańców. Świat stał się śmiertelnie niebezpiecznym. Osiemnastoletnia Eve nigdy nie wyszła za pilnie strzeżony teren zamkniętej szkoły. Szkoły, w której nie ma mężczyzn i chłopców. Gdzie ona i dwieście innych dziewcząt przygotowuje się do roli elity Nowej Ameryki. Ale w przeddzień ukończenia szkoły, Eve odkrywa szokującą prawdę o prawdziwym celu tej nauki, i o przerażającym losie, jaki czeka ją samą.

Ucieka z jedynego domu, jaki znała. Rozpoczyna długą, ryzykowną wędrówkę w poszukiwaniu miejsca, w którym będzie mogła przetrwać. Podczas tej podróży spotka Arden, swoją rywalkę ze szkoły, i Caleba, twardego, buntowniczego chłopaka, który wie, jak przeżyć. Odizolowana przez całe życie od mężczyzn, Eve została nauczona, że nie wolno im ufać. Lecz Caleb powoli zdobywa jej zaufanie… i jej serce. Obiecuje ją chronić, lecz kiedy wojsko zaczyna ich ścigać, Eve musi wybierać pomiędzy życiem, a miłością…”

Trudno mi jest ocenić tą książkę, ponieważ jest ona dość dziwna. Pomysł dość oryginalny oraz ciekawy, a wykonanie słabe i niedopracowane. Czułam się jakby ktoś mi dał szkic świetnej powieści. I to nie jest dobre uczucie. Mimo wszystko książka nie była najgorsza. Tekst jest prosty i zwięzły. Może trochę za prosty. Jednak jeśli boli kogoś głowa to jest bardzo dobra książka. Zabrakło mi opisów, w ogóle nie wiedziałam jak wygląda świat przedstawiony. Dawałam mnóstwo swoich opisów światowi oraz bohaterom, ponieważ bardzo mało o nich wiedziałam. Akcja nie pędziła, ale też nie toczyła się powoli. Była w miarę uregulowana.

Historia zaczęła się w przeddzień zakończenia szkoły i pójścia za mur kształcić się i pracować. Eve nie może już się doczekać, kiedy wyjdzie i zacznie być malarką. Dziewczyna widzi Arden, która jest zaniepokojona i za chwilę znika gdzieś za rogiem. Eve postanawia za nią iść i wtedy widzi, jak jej koleżanka przebiera się w strój strażniczki i zamierza uciec. Arden mówi jej, że tak naprawdę czeka ją inna przyszłość, niż sobie ją wymarzyła. I tej nocy nie może spać i przepływa przez jezioro. I tam przez okno wielkiego budynku widzi ciężarne dziewczyny, które leżą w strasznych warunkach. Wraca do szkoły i bierze rzeczy i ucieka. Za murem czeka ją wiele niebezpieczeństw i miłość.

Eve jest znienawidzoną przeze mnie bohaterką. Była nudna i głupia.Jeszcze na dodatek opowiadała tą historie. Wiadomo w szkole uczono ją dziwnych rzeczy, ale była tak naiwna. Niestety nie miała tego, czego na przykład miała Tris z Niezgodnej. Nie miała sprytu i odwagi. Niestety myślałam, że będzie to bohaterka, która mimo, że niczego za bardzo nie potrafi, to swoją charyzmą podbije moje serce. Szkoda, że tak się nie stało.

Caleb już lepiej widać, że autorka chwilę się nad nim posiedziała i bardziej go dopracowała. Z drugiej strony nie wyróżniał się niczym specjalnym. Nie miał swojej cechy rozpoznawczej. Umiał walczyć, polować, był wysportowany. Wszystko już było. Oczywiście nie za bardzo wiem jak wygląda ten oto chłopak. Szkoda, szkoda. Jednak miał swoją historie, o tym jak uciekł z obozu pracy dla chłopców.

Wybawieniem tej książki była dla mnie Arden. Nie była idealnie zbudowaną bohaterką. Miała zalety i wady, jak normalny człowiek, a nie jak dwie osoby powyżej, które były idealne bez wad. Arden również była zdolna do wielkich poświęceń. Przy końcu pokazała to i bardzo urosła w moich oczach. W sumie najwięcej złego podczas całej książki. Na początku wydawała się być złym charakterem, który będzie przeszkadzał Eve, ale okazała się być dobrą i cudowną przyjaciółką.

Ostatnie rozdziały nie były jakieś zachwycające. Nudziłam się strasznie. Jak mi wiadomo jest druga część, ale nie została wydana jeszcze w Polsce (hm… ciekawe dlaczego). Nie za bardzo polecam tą książkę, ponieważ nie chcę żebyście przeżyli taki sam zawód jak ja.

Tytuł: Eve

Autor: Anna Carey

Seria: Eve cz. 1

Wydawnictwo: Amber

Stron: 301

Ocena: 4/10

Autorka recenzji: Hayles

Ps. Mam nadzieję, że podoba Wam się moja recenzja. Zostawiajcie swoje oceny w komentarzach.

„Dzień, w którym Tris dokonała swojego wyboru, porzucając Altruizm dla Nieustraszoności, zburzył jej świat, pozbawił rodziny, zmusił do ucieczki, ale i połączył z Tobiasem- Nieustraszonym o stalowych oczach. Jego uczucie pomaga jej przetrwać wśród nieustannej walki, śmierci i krwi. Tylko on rozumie dręczący ją żal i wyrzuty sumienia. I tylko on zna jej tajemnicę... Konflikt pomiędzy frakcjami zmienia się w wojnę, łowcy zawzięcie tropią NIEZGODNYCH. Wśród Nieustraszonych szerzy się zdrada. A Tris staje przed nowym wyborem- jeszcze bardziej dramatycznym. Czy zaryzykuje wszystko, żeby ocalić tych, których kocha?”

Zbuntowana to druga część trylogii opowiadającej o zmaganiach Tris wśród Nieustraszonych. Ta część w małym stopniu przypominała mi Kosogłosa Suzanne Collins. Druga część różni się od pierwszej tym, że jest więcej krwawych i brutalnych scen. Teraz możemy poznać życie i zwyczaje w innych frakcjach. Można poznać, kto w walce jest Erudytami, a kto z Tris i Tobiasem. Akcja jest zwarta, więc  książkę się „pożera”. Autorka poprzez narracje w pierwszej osobie opisuje wszystko oczami Tris. Lubię taki rodzaj pisania, ponieważ mogę się wczuć postać i z nią przeżywać wszystko.

Akcja rozgrywa się tuż po tym, jak pod symulacją Nieustraszeni, napadają na Altruizm. Wojna już się rozpoczęła. Erudyci i ich sprzymierzeńcy pragną zlikwidować frakcje i być najważniejszymi , za to ich przeciwnicy chcą temu zapobiec. Tris i Tobias jako para mają też przy okazji swoje problemy. Wszyscy wiemy, że Beatrice bardzo lubi działać na własną rękę, a przez to parę kłamstewek wyrwie się z ust. Każdy przecież wie, że w kłamstwie nie da się żyć i w związku jest mała kłótnia. Jeanine z Erudycji ma dwa wielkie cele, które chce za wszelką cenę uzyskać. Pierwszym jest wynalezieniem symulacji działającą na Niezgodnych, a drugą jest opanowanie wszystkich frakcji i rządzenie nimi.

Beatrice Prior bardzo się zmieniła od zastrzelenia Willa. Nie może wziąć do reki broni, ponieważ cały czas widzi tą przerażającą scenę. Jednak nawiedzają ją momenty, w których najbliżsi giną na jej oczach. Nie może tego wytrzymać. Przez to sens życia wydaje jej się coraz mniejszy. Bardzo by chciała znowu być z rodzicami. Jednak z drugiej strony jest Tobias, którego Tris kocha z całego serca. Dziewczyna również podejmuje bardzo ważne decyzje w czasie wojny pomiędzy frakcjami. Czasami te decyzje nie są zbyt dobre, ponieważ Beatrice może zapłacić za nie swoim życiem. Uważam, że jest cudowna bohaterka i można się w niej zakochać, mimo jej skomplikowanego charakteru. Umie walczyć o rzeczy, w które wierzy i nie poddaje się dopóki nie osiągnie swojego celu. Tak jak Jeanine. To oznacza, że jedna z nich przegra.

Tobias Eaton to chłopak Beatrice. Bardzo się o nią troszczy mimo, że czasami działa mu na nerwy i go oszukuje. Cały czas stara się wybić Tris z głowy jej wszystkie samobójcze misje. Jednak nie za bardzo mu się to udaje. W tej części możemy poznać tajemniczych rodziców chłopaka. Ojca poznajemy w pierwszej, lecz matkę  w Zbuntowanej. To kim jest jego mama najbardziej mnie zaskoczyło. Widać, że Tobias nie jest zachwycony towarzystwem ojca, ale z jego mamą jest inaczej. Na początku nie widać wielkiego przekonania do niej, lecz później jego relacje matką wyglądają na normalne.  Cztery stara się podejmować słuszne decyzje w sprawie wojny z Erudytami. Jednak jego dziewczyna ma inne plany, a matka też. Której może wierzyć i, która ma racje w sprawie Jeanine i Erudytów. Jest ważna decyzja, gdyż jak podejmie złą może stracić Tris na zawsze. Od początku historii uwielbiałam Tobiasa. Uwielbiałam w nim jego odwagę i waleczność, ale także czułość i miłość, którą darzył Tris.

Finał książki był inny od innych. Trochę go nie zrozumiałam i do tej pory się zastanawiam co on oznaczał. Jednak ilość akcji w nim mi się strasznie spodobała. Niestety jak to na wojnie parę osób, które lubiłam musiało zginąć. Na szczęście będzie następna część i końcówka książki zostanie wytłumaczona. Nie mogę również doczekać się filmu. Mam nadzieje, że aktorzy dobrze zagrają bohaterów, którzy zawładnęli moje serce.

Tytuł: Zbuntowana

Autor: Veronica Roth

Wydawnictwo: Amber

Stron: 365

„Altruizm (bezinteresowność), Nieustraszoność (odwaga), Erudycja (inteligencja), Prawość (uczciwość), Serdeczność (życzliwość) to pięć frakcji, na które podzielone jest społeczeństwo zbudowane na ruinach Chicago. Każdy szesnastolatek przechodzi test predyspozycji, a potem w krwawej ceremonii musi wybrać frakcję. Ten kto nie pasuje do żadnej, zostaje uznany za bezfrakcyjnego i wykluczony. Ten, kto łączy cechy charakteru kilku frakcji, jest niezgodny – i musi być wyeliminowany…”

Książka jest naprawdę niesamowita i trzymająca w napięciu. Przypomina bardzo znane Igrzyska Śmierci autorstwa Suzanne Collins. Jednak jest to tylko powierzchowne. Gdy bardziej zatracimy się w fabułę będziemy widzieć coraz to większe różnice,

Byłam pod wrażeniem świata przedstawionego. Niesamowicie uporządkowane społeczeństwo, w którym nie było miejsca na wyjątki. A takim wyjątkiem była Tris. Stojąc przed wyborem frakcji, miała wielkie wątpliwości. Na jej nieszczęście wybrała tą najtrudniejszą i najbardziej niebezpieczną.

Główna bohaterka była bardzo przyjemna postacią. Od początku wiedziała co chce. Mimo, że stawała się Nieustraszoną, nadal pamiętała o rodzinie. Pokazywała też, że zawsze trzeba być sobą, nawet jeśli wychodzi się poza szereg.

Wątek miłosny był dobrze poprowadzony. Delikatny, jednak relacja pomiędzy bohaterami była bardzo dobra. Ich związek głównie opierał się na zaufaniu i przyjaźni, a nie tylko na pociągu fizycznym. Jestem wdzięczna Veronice Roth za to, że nie wprowadziła trójkąta miłosnego, który jest wielce popularny wśród powieści.

Zakończenie było fascynujące i zaskakujące. Nie mogłam uwierzyć własnym oczom. Byłam za to szczęśliwa, że przede mną następne części trylogii. 

Tytuł:  Niezgodna

Autor: Veronica Roth

Seria: Divergent tom 1
Wydawnictwo: Amber

Ilość stron: 349

Ocena: 9/10
Autorka recenzji: Hayles